Model systemu EGS w otworze Ośno IG-2
Zestaw danych z symulacji szczelinowania w otworze Ośno IG-2 opublikowali Damian Janiga (ORCID 0000-0002-3780-776X) i Paweł Wojnarowski (ORCID 0000-0002-0188-9484), obaj z Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Zbiór ukazał się 28 września 2026 roku.
Co zawiera zestaw
Opis zbioru wskazuje, że zawiera on siatki szczelin wyeksportowane z płaskiego trójwymiarowego symulatora szczelinowania hydraulicznego GOHFER. Dotyczą one dziewięciu scenariuszy zabiegu w koncepcyjnym systemie geotermalnym wspomaganym (EGS) w dolnopermskim, wulkanicznym interwale autunu otworu Ośno IG-2. Interwał modelu obejmuje od 4100 do 4350 metrów poniżej poziomu morza.
Każdy plik zawiera węzły siatki szczelin wraz z ich współrzędnymi, szerokością hydraulicznie otwartej szczeliny na koniec pompowania oraz przepuszczalnością szczeliny.
Dziewięć scenariuszy
Scenariusze powstają z połączenia trzech trajektorii otworu, czyli odgałęzień Ośno IG-2, z trzema wariantami zabiegu. Warianty to woda w objętości 5000 m³, woda w objętości 7000 m³ oraz dwutlenek węgla w stanie nadkrytycznym w objętości 5000 m³.
Finansowanie
Zestaw powstał w ramach polsko-norweskiego projektu „CO2-Enhanced Geothermal Systems for Climate Neutral Energy Supply”, znanego jako EnerGizerS. Projekt ma numer NOR/POLNOR/EnerGizerS/0036/2019, a finansuje go Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Prace wspierał też grant statutowy AGH o numerze 16.16.190.779.
Co to znaczy dla praktyki
Ośno IG-2 jest rozpoznanym otworem, który badacze AGH wykorzystują jako punkt wyjścia do modelowania systemu EGS. Wyniki mają charakter symulacji, a nie pomiarów z odwiertu. Zastosowanie dwutlenku węgla zamiast wody do szczelinowania gorących skał suchego górotworu to kierunek badawczy, który łączy geotermię z gospodarką CO2.